Nie bez powodu Rzymianie przekraczali Alpy, aby zanurzyć się w tych wodach, i nie bez powodu dwa tysiące lat później oczy świata zwrócą się ku górom Bormio. Nazwa pochodzi etymologicznie od niemieckiego słowa „warm”, co jest bezpośrednim odniesieniem do dziewięciu źródeł termalnych, które tryskają na wysokości 1225 metrów, tworząc jeden z największych kompleksów termalnych w łuku alpejskim.
Okolica obejmuje Valfurva, Valdidentro, Valdisotto i Sondalo, „Magnifica Terra”, jak od wieków nazywają ją ci, którzy naprawdę ją rozumieją.
Jednak to właśnie wraz z nadejściem zimy Bormio ujawnia swoją najgłębszą naturę, oferując 110 kilometrów tras narciarskich, w tym największy w Italii pionowy spadek: 1817 metrów od szczytu o wysokości 3012 metrów aż do centrum miasta. Gorąca woda spotyka się ze śniegiem, w górskich schroniskach pizzoccheri nadal smakuje jak prawdziwa tradycja, a kultowa trasa narciarska jest gotowa, aby znaleźć się w centrum uwagi.
© Roby Trab
Bormio nigdy nie było tylko kolejnym miejscem docelowym, ale miejscem, w którym historia osiada, a następnie cyklicznie powraca z nową siłą. Luty 2026 roku będzie jednym z tych momentów, w których wszystko się zbiegnie: źródła termalne, które ogrzewały Rzymian, doliny, które skrywały swoje tajemnice, stoki, które od lat 80. XX wieku stanowią wyzwanie dla mistrzów.
Stelvio:
scena, na której pisze się (i przepisuje) historię Nazywają ją „La Scala narciarstwa” i podobnie jak w La Scali, spektakl nigdy nie zawodzi. Otwarty w 1982 roku tor Stelvio jest jedną z najbardziej technicznych tras na świecie, z dziesiątkami lat wyścigów Pucharu Świata za sobą i dwoma Mistrzostwami Świata zorganizowanymi w 1985 i 2005 roku.
Legendy takie jak Zurbriggen, Maier, Svindal i Miller odniosły tu zwycięstwa, ale to Dominik Paris, honorowy obywatel Bormio, znalazł swoje osobiste królestwo na tych stokach, odnosząc siedem zwycięstw, których nikt nigdy nie powtórzył.
Teraz nadszedł moment, na który ten stok zawsze zasługiwał i czekał. Od 6 do 21 lutego 2026 r. Stelvio będzie gospodarzem całego programu olimpijskiego w narciarstwie alpejskim mężczyzn: zjazd 7 lutego, równoległy drużynowy 9 lutego, supergigant 11 lutego, slalom gigant 14 lutego, slalom 16 lutego.
Na jej ostatnim odcinku zostanie zapisana kolejna strona w historii sportu olimpijskiego wraz z debiutem narciarstwa wysokogórskiego jako dyscypliny olimpijskiej: wyścigi sprinterskie 19 lutego i sztafeta mieszana 21 lutego.
Nie jest to przypadkowy wybór. Narciarstwo wysokogórskie we włoskich dolinach wzrosło o 186% w ciągu ostatniej dekady a Bormio dobrze o tym wie, ponieważ przetestowało już trasę podczas Mistrzostw Świata Juniorów 2024 i Pucharu Świata 2025.
Kiedy w lutym zawodnicy będą wspinać się na nartach z fokami w miejscu, gdzie inni zjeżdżali z prędkością 130 km/h, będzie to nie tylko debiut olimpijski, ale także kamień milowy dla regionu, który zawsze żył w górach, jeszcze zanim zaczął uprawiać narciarstwo zjazdowe.
Trasa rozpoczyna się na wysokości 2268 metrów w Praimont, gdzie prędkość rośnie już od pierwszych metrów, a następnie pokonuje skoki Rocca i San Pietro, które natychmiast obciążają nogi. Następnie pojawia się niesławna Carcentina, ukośny trawers wskos linii spadku stoku, która karze każde wahanie, a na końcu ściana Konta, gdzie rozstrzygają się medale, zanim zawodnicy wkraczają w ostatnie zakręty przed metą.
Z powodu logistyki olimpijskiej tej zimy nie odbędą się zawody Pucharu Świata na Stelvio, a całkowite zamknięcie trasy zaplanowano na dni treningowe i zawodów 6, 7, 9, 11, 14 i 16 lutego. Jednak poza tymi datami wszystko pozostaje otwarte i można jeździć na nartach, ponieważ Stelvio to nie tylko scena, ale żywa góra, która nadal oferuje rozrywkę, nawet gdy kamery są wyłączone.
Trzy ośrodki narciarskie, trzy charaktery.
Stelvio jest sceną dla ekstremalnych technik, ale wokół niego rozwija się rozbudowany system składający się z trzech ośrodków narciarskich o dobrze zdefiniowanych, odrębnych tożsamościach.
Ośrodek narciarski Bormio, otwarty od 5 grudnia 2025 r. do 12 kwietnia 2026 r., oferuje 14 wyciągów i 50 kilometrów tras, w tym wspomniany już rekordowy spadek wysokości, a także snowparki, funslope i dwa snowparki dla dzieci.
W Bormio 2000 na najmłodszych czeka rozbudowane pole Scoiattoli i snowpark The Jungle, a kabiny wyciągu Bormio–Bormio 2000 zostały pomalowane na czerwono w kolorze Bormio, przygotowując się do sezonu, który z pewnością zostanie zapamiętany.
Mówiąc o igrzyskach olimpijskich, należy zwrócić uwagę na kalendarz ośrodka narciarskiego Bormio: w okresie olimpijskim, od 28 stycznia do 16 lutego, ośrodek narciarski może być niedostępny dla publiczności, natomiast od 17 do 22 lutego będzie otwarty z pewnymi ograniczeniami.
Santa Caterina Valfurva to raj dla miłośników narciarstwa, z 9 wyciągami i 35 kilometrami tras położonych w Parku Narodowym Stelvio, gdzie widoki zapierają dech w piersiach.
Trasa, której nie można przegapić, nosi imię Deborah Compagnoni: 3699 metrów stworzonych na Mistrzostwa Świata w 2005 roku, z twardym śniegiem, gwarantowanym przez północną ekspozycję, oraz długimi przejazdami i ciągłymi nachyleniami.
Poświęcony mistrzyni urodzonej w tej dolinie, jest to stok, który ujawnia charakter tych, którzy się z nim mierzą: techniczny, czysty, bezkompromisowy. Nie planuje się żadnych zamknięć podczas igrzysk olimpijskich, więc zabawa na śniegu będzie trwała bez przerwy.
Cima Piazzi–San Colombano, zwana Szczęśliwą Górą, stanowi idealną przeciwwagę: podczas gdy Stelvio rzuca wyzwania, a Santa Caterina wystawia na próbę, Cima Piazzi wita 25 kilometrami łatwych tras, 7 wyciągami i zerowym stresem.
Rodziny, dzieci i początkujący narciarze znajdą tu magiczne dywany, Orsacchiotti World, plac zabaw oraz Family Bob, jedyną w Lombardii kolejkę górską, która pozwala wrócić do doliny. Tutaj również nie ma zamknięć olimpijskich: ośrodek narciarski będzie otwarty od 5 grudnia 2025 r. do 12 kwietnia 2026 r.
Ten sam teren, na którym za kilka miesięcy sportowcy będą się wspinać na nartach zamiast zjeżdżać, ma historię tak długą jak samo narciarstwo, z tą różnicą, że tutaj wspinaczka zawsze poprzedzała zjazd.
Narciarstwo wysokogórskie: zasłużone zjazdy
Ponad 350 tras narciarstwa wysokogórskiego przecina te doliny, od łagodnych tras po szczyty o wysokości 4000 metrów, takie jak Gran Zebrù.
Kiedy narciarstwo wysokogórskie zadebiutuje na olimpiadzie w lutym 2026 roku na Stelvio, nie będzie to tylko uznanie nowego sportu dla regionu, który zawsze podchodził do gór poprzez wspinaczkę, zamieniając każdy stok w ruchomą medytację.
Zima, kiedy przełęcze są zamknięte, a doliny śpią pod grubą warstwą śniegu, zamienia każdy stok w czyste płótno.
W Valdidentro, kierując się w stronę Foscagno, Val Viola oferuje Motta Grande. W Valfurva zaśnieżona droga Passo Gavia prowadzi do doliny Alpe, gdzie Cima di Gavia zapewnia duże zjazdy w głębi Parku Narodowego Stelvio.
Wiosna całkowicie zmienia ukształtowanie terenu, otwierając trasy zamknięte zimą: Pizzo Dosdè, Cima Viola, Cima di Lago Spalmo z szeroką białą ścianą dla miłośników stromych zjazdów, Valle dei Forni, które od marca jest dostępne samochodem przez Santa Caterina.
Dla tych, którzy chcą spróbować narciarstwa wysokogórskiego w bezpieczny i dostępny sposób, Stelvio Natural Skimo Trails oferuje cztery zarządzane trasy idealne dla rodzin i początkujących.
W Bormio 2000 narciarze wysokogórscy mogą wjechać gondolą na wysokość 1,4 km do panoramicznych restauracji Chalet La Rocca i I Rododendri – 219 metrów różnicy wysokości w około 35 minut. Stamtąd doświadczeni turyści mogą kontynuować trasę zamkniętą w kierunku Cimino, a następnie wybrać jedną z wielu tras zjazdowych, w tym samą Stelvio.
Narciarstwo śladowe.
W Valfurva trasa rozpoczyna się na trasie nordyckiej Santa Caterina i wije się przez lasy do Plaghera, gdzie z przewodnikiem alpejskim można kontynuować podróż po zaśnieżonej drodze Gavia do schroniska Sunny Valley lub Monte Sobretta.
W Valdisotto szlak prowadzi z Forte di Oga w kierunku San Colombano, natomiast w Valdidentro biegnie z Rasin do Cuna Alta.
Technika, kondycja fizyczna i znajomość gór są fundamentalne, dlatego zaleca się, zwłaszcza początkującym, zatrudnienie jednego z lokalnych przewodników alpejskich, którzy znają każdą dolinę, każdy żleb, każdą tajemnicę i, co najważniejsze, wiedzą, kiedy należy zawrócić.
Góry wymagają szacunku, nawet gdy przemierzasz je w kontemplacyjnym rytmie węższych nart.
Narciarstwo biegowe: 45 kilometrów ciszy
W pokrytych śniegiem lasach, po których poruszają się narty biegowe, panuje szczególna cisza – cisza stworzona przez płynny ruch, elegancki rytm i harmonię z otaczającym światem.
45 kilometrów tras między Bormio, Santa Caterina Valfurva i Valdidentro oddaje tę ciszę, a teren obejmuje trasy przyjazne dla początkujących oraz trasy przygotowane do zawodów, na których odbywały się międzynarodowe imprezy.
Pista Alute w Bormio doskonale nadaje się jako punkt wyjścia — pętle o długości 5 i 2,5 km na przeważnie płaskim terenie z łagodnymi wzniesieniami.
Pista Viola w Valdidentro wije się przez 10 km pod lasami sosnowymi i jest uważana za jedną z najlepszych w regionie ze względu na zróżnicowany teren, który pozwala stopniowo doskonalić technikę.
Klejnotem w koronie jest Pista Valtellina w Santa Caterina Valfurva, gdzie w 2001 i 2008 roku odbyły się finały Pucharu Świata, a od ponad trzydziestu lat rozpoczyna się sezon Pucharu Włoch.
Trasa wyścigu nosi podpis Benito Moriconiego, który trenował Manuelę Di Centę, przyczyniając się do wielu jej sukcesów na tym właśnie śniegu. Sportowcy mają do dyspozycji pętle o długości 5 i 10 km z przewyższeniem 190-390 metrów – idealne do intensywnych treningów. Oddzielna trasa turystyczna oferuje pętle o długości 2, 3 i 5 km przez sosnowe lasy parku.
Wysokość między 1720 a 1740 metrów gwarantuje doskonałe warunki śniegowe od końca listopada do końca marca. Instruktorzy, wypożyczalnia sprzętu i szatnie są dostępne w centrum sportowym Tresero.
To ten sam teren, na którym ludzie jeżdżą na nartach zjazdowych i podchodzą w górę, gdzie wkrótce odbędą się igrzyska olimpijskie, tylko oglądany z horyzontalnej, kontemplacyjnej perspektywy, która nie poświęca intensywności.
Po całym dniu spędzonym na śniegu, w śniegu lub nad śniegiem, Twoje ciało potrzebuje paliwa, a dusza pragnie smakowitych doznań. Spróbuj lokalnych pizzoccheri, polenty taragna, bresaoli Valtellina IGP, Slinzega, sciatt – placków gryczanych wypełnionych roztopionym serem – oraz biscioli, panettone z Bormio dostępnego przez cały rok. Do posiłku warto zamówić czerwone wino Valtellina lub Amaro Braulio, które kryje w sobie rodzinną historię, którą można odkryć podczas zwiedzania piwnic. Tradycja nie jest tu tylko dla pozoru – tak po prostu się robi i tak będzie nadal, nawet gdy kamery znikną, a uwaga świata skieruje się gdzie indziej. Góry pozostaną, gorąca woda spotka się ze śniegiem, stoki przyspieszą bicie serc, a cisza zregeneruje wszystkich.
Kalendarz najważniejszych wydarzeń w regionie – sezon zimowy 2025/2026
Bormio
27–30 listopada 2025 r. — Trofeum Alta Valtellina
31 stycznia 2026 r. — Sztafeta z ogniem olimpijskim
6–22 lutego 2026 r. — Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Mediolanie i Cortinie
13 lutego 2026 r. — Palio delle Contrade
15 lutego 2026 r. — Carnevàl dì Mat
4–16 marca 2026 r. — Mistrzostwa Wielkiej Brytanii w narciarstwie alpejskim
7–8 marca 2026 r. — 3. Puchar Włoch w short tracku
8–14 marca 2026 r. — Week4Kids
14–15 marca 2026 r. — Mistrzostwa Włoch juniorów w short tracku
14 marca 2026 r. — Olimpiada SŪGO
Santa Caterina Valfurva
28–30 listopada 2025 r. — Puchar Włoch Rode Nordic
9–13 grudnia 2025 r. — Puchar Europy w narciarstwie alpejskim
15–17 grudnia 2025 r. — Puchar Świata w narciarstwie alpejskim dla osób niepełnosprawnych
24 stycznia 2026 r. — Top To Valley
31 stycznia, 14 i 21 lutego 2026 r. — Nocna jazda na nartach
6–8 marca 2026 r. — Skimo Festival
23 marca – 1 kwietnia 2026 r. — Mistrzostwa Wielkiej Brytanii w narciarstwie (FIS)
6–12 kwietnia 2026 r. — Snow Volley
7–13 kwietnia 2026 r. — Mistrzostwa Wielkiej Brytanii juniorów w narciarstwie
12 kwietnia 2026 r. — Santa Telemark
Relacja powstała na podstawie tekstów i zdjęć dostarczonych przez:
Bormio Tourism Press Office – Vitesse Europe
MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE
